De Zonnebergen fietst 1000 km tegen kanker

Oudgediende meester Paul en “bleukes” papa Luc, mama Patricia en ikzelf mochten de spits afbijten. Enkele trouwe supporters waren bij het krieken van de dag al op post om Paul en Luc, die om 7 u op de Grote Markt vertrokken, een hart onder de riem te steken.  Het duo reed rustig keuvelend richting Bornem, alwaar een enthousiaste massa (waaronder ook Chris, Patricia en ikzelf) voor een oorverdovend onthaal zorgden. “Niet echt moeten trappen”, volgens meester Paul en “een makkie”, volgens papa Luc die de rit op zijn mountainbike zonder klikpedalen reed, maar dat kon ons niet echt gerust stellen :).  Voor wat afleiding en een fijne verrassing zorgde meester Raoul, die op zijn fiets gesprongen was om ons onverwacht in Bornem te komen aanmoedigen. Ik slaagde er in zonder fietsplaatje te vertrekken, bleek dat mama Patricia dat per ongeluk (? 🙂 )in de afvalcontainer had gegooid. Wat een gelukkig toevallig dat meester Bart als wegkapitein, ons peloton begeleidde, hij zorgde meteen ook voor  een mooi plaatsje vooraan en een VIP-behandeling (wat dat betekent, blijft geheim 🙂 )de rest van de rit. De zenuwen waren vlug voorbij en eens we aan het rijden waren kon het genieten beginnen. Wat een ervaring om in een groep mensen met een hart voor het goede doel te fietsen. De geweldige aanmoediging van de vele supporters onderweg was hartverwarmend. En dan zijn er nog de honderden vrijwilligers die voor een vlotte en lekkere (na)middagstop zorgen, de motards die de pelotons begeleiden, de wegkapiteins die de ritten in goede banen leiden: allemaal mensen zich belangeloos inzetten. Op een moeilijk klimmoment een duwtje in de rug  en een warme aanmoediging krijgen van een onbekende vrouwelijke mede fietser, ook dat tekent de sfeer van de 1000 km. Mijn reddende engel nr 2 (nr 1 was natuurlijk mama Patricia, die me geduldig goede versnellingsinstructies en pep talk gaf) heette Kathy en fietste voor haar vriendin, die vijf jaar geleden aan kanker overleed. Een andere mede fietser reed voor de eerste keer solo de 1000 km om zijn 17-jarig nichtje met leukemie te steunen. En zo trapte iedereen wel voor een bijzonder iemand. Dat was voor ons niet anders en de gedachte aan hen, gaf ons vleugels. Voor we het wisten zagen we de St. Rombautstoren opduiken en konden ook wij zeggen: “een makkie” :), maar vooral wat een hartverwarmende, bijzondere beleving. Het onthaal van de collega’s, vrienden, familie én van Matthias natuurlijk zorgde voor een supergrote glimlach, vergezeld van een traantje. Volgend jaar opnieuw, dat weten we nu al zeker!

Aan de vooravond van de 1000 km tegen kanker blikken de leerlingen van het 6^e leerjaar terug op alle Kom op tegen kanker-activiteiten van het afgelopen schooljaar. Een kleine bloemlezing:

Wij (het 6de leerjaar) vinden het heel belangrijk om een steentje bij te dragen. Ons klasgenootje Matthias heeft deze erge ziekte meegemaakt. We leven zeer hard mee. We vinden kanker een heel erge ziekte vinden, die we mee willen helpen bestrijden. Iedereen kent wel iemand met kanker. ”Ik doe mee omdat ik drie mensen in de familie ken die met die vreselijke ziekte te maken hadden”. “Ik doe mee aan KOTK omdat mijn opa het ook heeft gehad en hij is er aan gestorven”.

 Matthias dag

De allerleukste activiteit was de dag die we speciaal voor onze vriend en klasgenoot Matthias organiseerden om hem na een lange tijd terug te zien en weer met hem te kunnen lachen en spelen. Dat hebben we gedaan in Planckendael. Het was mega tof om te doen en we hebben er veel herinneringen gemaakt. Dat uitstapje deed ons allen deugd! Lekker ontspannen en even aan niets denken. Het was een topdag.

Kick-off

We dansten er op los met alle leerlingen van de school en luisterden naar de speeches. Matthias gaf het startschot. Het was prachtig om alle ballonnen in de lucht te zien.

Bednet dag

Ook zijn we in onze pyjama naar onze school gekomen op de Nationale Pyjamadag van Bednet. Bednet is speciaal gemaakt voor kinderen die langdurig ziek zijn. Wanneer je langdurig ziek bent kun je spijtig genoeg niet naar school en daardoor raak je achter op de leerstof. Daarvoor bestaat bednet. Dat houdt in dat er achteraan in de klas een computer staat waardoor de zieke gewoon kan meevolgen van thuis of het ziekenhuis.

Ook Matthias heeft een tijd de lessen gevolgd via bednet, Hij vond het een zeer leuke dag, net zoals wij! Onze klas vond ‘bednetdag’ heel fijn en comfortabel omdat we de hele dag in onze pyjama naar school mochten komen. Er zijn natuurlijk ook zotte foto’s getrokken. Die dag was echt lachen!

Zonnebergen zingt

Zonnebergen zingt was een leuke avond en hiermee hielp je ook nog eens voor het onderzoek naar kanker want al het geld dat je gaf aan de tickets ging naar het broodnodige onderzoek. Naast al de geweldige meesters en juffen en natuurlijk ook het publiek dat heel goed meezong, waren er ook oud-leerling Clara Cleymans en Tom Kestens. Zij maakten er met alle aanwezigen een prachtige avond van.

Fietsmarathon

Onze klas heeft veel geld ingezameld voor de fietsmarathon. Hiervoor lieten we ons sponseren om een aantal km te rijden voor KOTK in de straten van Walem. De hele school fietste mee en dat was ook weer superleuk. Achteraf kregen we nog een gezond stukje fruit.

Met al deze evenementen hebben we veel mensen blij gemaakt en ook veel geld ingezameld. Graag willen wij nog eens iedereen bedanken: van de sponsors tot de fietsers want jullie hebben ervoor gezorgd dat wij dit allemaal konden doen!

Een bloemlezing uit de teksten van schrijversduo’s:

Jasper en Viktor, Jill en Noa, Zoë en Elise, Mats en Larbi, Kenji en Fien, Luka & Rania, Wietze en Cédric, Tigo en Samir, Ashanty en Juliette, Indra en Sara, Elena en Luna, Bent en Warre, Laura en Emeline

Onze fietsende juffen en meesters kijken al uit naar het gejuich, de spandoeken en aanmoedigingskreten 🙂 !

Rittenverdeling

Donderdag 25 mei  (Bornem)

VM: meester Paul (L6) en pappa Luc

NM: juf Els (zorg) en mama Patricia

Vrijdag 26 mei (Bocholt)

VM: meester Jonathan (L3A) en juf Katelijne (L1B)

NM: juf Stéphanie (Juleskes) en juf Isabelle (Kikkers)

Zaterdag 27 mei (Ingelmunster)

VM: meester Raoul (L5A) en Xander (ter vervanging van meester Stein)

NM: juf Katja (L0) en juf Wenke (L3A)

Zondag 28 mei (Ninove)

VM: meester Raoul en directeur Geert

NM: juf Hilde (zorg) en juf Stefanie (L4B)

Het parcours bestaat uit acht ritten van 125 km. Elke ochtend fietst een duo vanuit Mechelen naar de middagstad, waar het tweede duo rond 14 u 00 vertrekt om de terugrit naar Mechelen te fietsen.
Wij rijden het parcours in wijzerzin (richting A – 24/groen) aan een gemiddelde snelheid van 24 km. Bekijk het gedetailleerde parcours.

Bij aankomst zijn er meestal heel wat supporters. Maar ook de voormiddagfietsers verdienen een ochtendlijke aanmoediging. Zij staan om half 7 ’s ochtends immers al klaar op de Grote Markt, waar het startsein voor hun peloton gegeven wordt om 7 u. Rond kwart over 12 is er aankomst in de middagstad, waar de aflossers iets voor 14 u 00 vertrekken. Aankomst in Mechelen voorzien is om 19 u 00.

Een speciale vermelding verdient meester Raoul, hij zal immers 250 km fietsen en dan nog wel tijdens twee opeenvolgende ochtendritten. Vergeet zeker ook meester Bart niet aan te moedigen. Als wegkapitein rijdt hij immers meer dan 1000 km, een echt huzarenstukje dus.

Supporters verzamelen ’s ochtends en/of ‘s avonds rond kwart voor 7 (of vroeger) ter hoogte van café Sava op de Grote Markt. Alvast bedankt voor jullie aanmoediging.

Klokslag 8 u 15 stond het volledige fietsteam én het supportteam gisterochtend vertrekkensklaar aan de schoolpoort. En er werd al duchtig gegrapt vooraleer er werd getrapt. Het was het begin van een zonovergoten fietstocht langs een prachtig parcours, uitgestippeld door meester Bart. Na 45 km wachtte ons supportteam ons op in Vlassenbroek voor een korte stop. En het mag gezegd, zelfs de professionele renners worden niet zo in de watten gelegd. Wat een onthaal! De jasjes gingen uit en de zonnecrème werd bovengehaald. Daarna zetten we koers richting Oosterzele, aan de voet van de  prachtige Zwalmstreek. Rond kilometer 70 legde juf Els de klikpedalendoopproef af, door weinig elegant tegen de (gras)vlakte te gaan. In taverne Evora (een aanrader) werd de innerlijke mens versterkt. Daarna ging de rit naar de bakermat van het Belgische wielrennen, pal in de Vlaamse Ardennen: het Centrum Ronde Van Vlaanderen in Oudenaarde. Daar hielden we nog een korte stop om tenslotte de eindspurt dalend in te zetten richting Kortrijk. De teller stond bij aankomst op 140 km. Iedereen verdient een eervolle vermelding voor de geleverde inspanning maar enkelen verdienen toch een speciale pluim: onze persoonlijke megafoon: Juf Katelijne die ons steeds even enthousiast bleef verwittigen voor obstakels, meester Raoul die net iets meer meters aflegde dan de rest van ons peloton 🙂  (aan wie dat lag, daar spreken we ons niet over uit), de juffen die gans de rit (en ook nog nadien) genoeg adem hadden om te tateren en te schateren 🙂 , de fietsers die degenen die het even moeilijk hadden een letterlijk of figuurlijk in de rug gaven, meester Paul en juf Wenke die afwisselend de achterhoede vormden  en tot slot meester Bart die ons in toom wist te houden en oog had voor iedere fietser. Maar de prijs van de dag gaat toch naar ons prachtig uitgedoste supportteam, dat ons telkens weer een boost gaf en ook zorgde voor bijzonder onthaal in het hotel. Juf Karina en juf Wendy stopten ons vol met gezond lekkers. Juf Anneke, van geen kleintje vervaard, reed met de camionette van meester Jonathan en zorgde voor de bijzondere outfit van onze supporters. Heel fijn was het dat ook meester Stijn, die jammer genoeg niet kan mee fietsen wegens een blessure, fotograaf van dienst was. Na een fijne finissage kropen we moe maar tevreden in ons heerlijke hotelbed. Vanochtend wachtte ons een geweldig ontbijt, waarna de fietsen werden ingeladen en we huiswaarts keerden , op vier wielen deze keer. Onze ploegkapitein liet zich natuurlijk kennen en deed de tocht nog eens over op de fiets.

De ochtendstond heeft goud in de mond.

De nieuwe Zonnebergenjas kwam al goed van pas!

De sfeer zat er meteen goed in van bij het begin.

We zijn klaar voor de start van het eerste ‘kwart’.

De eerste stop met ploegkapitein Bart op kop.

Ons supportteam liet zich meteen van zijn beste kant zien.

We willen het nog even rekken, maar juf An maakt ons duidelijk dat het tijd is om te vertrekken.

Een heerlijke hap en een flinke portie zonneschijn, meer moest dat niet zijn.

Meester Raoul beet in zijne pistolet en meester Bart deed mee :).

Nog steeds een grote glimlach bij aankomst in Oudenaarde ver na de middag.

Voor ons supportteam was echt niets te veel, ze tooiden zich in blauw en geel en zorgden ook voor onze droge keel!

Een dapper groepje reed  vandaag, ondanks het sombere weer, de duvel-route. Dankzij de drank (welke dat was, laten we in het midden 🙂 ), de wafel en de goede benen lukte dat perfect. Op de teller prijkte 104km. Chapeau voor meester Jonathan, die zich wist te handhaven tussen de vrouwelijke collega’s. Of moet het omgekeerd zijn, chapeau voor de vrouwelijke collega’s, die meester Jonathan mee op sleeptouw namen? Wij spreken er ons niet over uit.