Nog even voor het slapen gaan een woordje over vandaag.

Vanmorgen om 5.25u opgestaan en slecht geslapen; ‘t zal waarschijnlijk de spanning van het onbekende zijn. Nog even de buienradar bekeken en die zag er goed uit, maar steek toch maar wijselijk mijn regenvestje in mijn achterzak (bedankt Stein voor de goeie raad!). Met 3 lagen kledij, winterhandschoenen en een fleece rijd ik naar de Grote Markt van Mechelen, waar Els zoals iedere ochtend en Karina van de partij zijn. Even voor het vertrek komt ook Bart me nog aanmoedigen. De eerste 30 km fiets ik naast iemand die al 19 jaar op palliatieve verzorging staat in het Imeldaziekenhuis van Bonheiden en voor de 5de keer meedoet, een routinier dus. We raken aan de praat en hij vertelt mij over alle acties die het ziekenhuis heeft ingericht en ook natuurlijk ook over zijn werk. Een verhaal dat me bij blijft, is van een jonge man die een paar weken geleden nog getrouwd is op zijn afdeling … om dan na een paar dagen te sterven. En zo dwarrelen er tal van verhalen van voor tot achteraan het peloton neer. Tot de tussenstop in Diest blijf ik, ondanks mijn 3 lagen kledij kou hebben. Waarschijnlijk niet goed geïsoleerd. Daarenboven krijgen we er nog wat regen bovenop. Gelukkig volgen er vanaf Limburg een aantal hellinkjes waaraan ik me kan opwarmen. Ik volg de goede raad van Bart op door goed vooraan te fietsen en zo kom ik naast Nathalie te fietsen, een niet onknappe blonde turnjuf die bij elke zin haar tanden prachtig bloot lacht. Ze rijdt voor het eerste jaar mee en ze fietst elke dag 125km, wat het meteen een beetje uitzonderlijk maakt. Aan haar tongval hoor ik meteen dat ze naar het thuisfront rijdt en ze gidst me als een echte kenner door het glooiende landschap van het prachtige Limburg. Ik vertel uitgebreid over onze acties op school; dat ik vorig jaar een oud-ploegmakker (Serge) heb verloren met een tumor aan zijn nieren en dat de beginshow van februari in Brussel een eerste echte confrontatie was met de 1000km van Kom op tegen kanker. Daarop pikt zij in door me te vertellen dat ze daar “haar motivatie om mee te doen” mocht vertellen aan heel de zaal. Haar man heeft net hetzelfde voor en ze is ongelooflijk blij dat hij deze 4 dagen dat ze fietst nog mag meemaken! Gelukkig heb ik een zonnebril op en wordt hij voor een 2de maal nat, maar nu zonder dat het regent. Echt een straffe madam die vanaf Borgloon door iedereen langs de kant wordt toegewuifd en aangemoedigd. In Heers worden we verwelkomd alsof Eddy Merckx voor de eerste keer de Ronde van Frankrijk heeft gewonnen! Wat was dat een ongelooflijke ervaring. Heers forever! Je moet het meemaken om het te kunnen geloven. Ik word er opgewacht en hartver”warm”end begroet door ons Ilse, de Xander samen met juf Ilse, juf Stephanie en hun familie. Ik vertel hun dat het allemaal wel meevalt en dat ze een “fantastische ervaring” gaan meemaken. En ik krijg later nog gelijk ook! Ik zie Nathalie nog even en wens haar succes voor haar voor morgen: ze vertrekt samen met onze turnjuf Katja in Vorselaar voor haar laatste rit! Chapeau dames!!!

We kunnen het niet beter zeggen dan met de woorden van meester Bart: “dat ze deze rit hebben uitgereden, wil zeggen dat het twee heel straffe madammen zijn”. Heel veel respect voor onze juf Ils en onze juf Stephanie, die een helse rit reden deze namiddag. Niet alleen regende het bijna voortdurend, ze reden ook het zwaarste parcours met heel veel klimmen en dalen. En wat een ontroerende aankomst was het, met ouders, familieleden, vrienden en uiteraard vele collega’s die hen stonden op te wachten. Na de tranen was er ook de humor: Juf Ils zei dat ze nog nooit zo blij was geweest als bij het zien van de St. Romboutstoren en juf Stephanie had nog de kracht om haar haarborstel boven te halen voor de foto:).
Vanavond was er ook een spandoek, met dank aan Jasmien!
Meester Raoul trapte deze voormiddag van begin tot einde in de boter, naar eigen zeggen maar kreeg het pas bij de eerste klim warm.
Juf Anneke is gisteren jammer genoeg toch nog naar het ziekenhuis gemoeten met haar kniekwetsuur en moet nu rusten. Goeie moed juf Anneke, hopelijk ben je vlug weer op de been.
En tot slot ook nog eens chapeau voor meester Bart, ook voor hem was het een uitputtende dag.
Dikke proficiat allemaal!

Eindelijk, eindelijk was er vestimentaire schoonheid te zien aan het vertrek :). Omdat het nog fris was vanochtend, hield meester Raoul nog even zijn fleece aan. Maar toen die uitging waren wij verbluft. Wat een outfit, die bijpassende helm, de benen prachtig geschoren! En meester Raoul zou meester Raoul niet zijn als er tijdens het wachten niet al een liedje gezongen werd. En ook het Limbuuurgs dialec werd al even geoefend (de rit gaat immers richting Heers). En wie was er als één van de eersten weg bij het startschot denk je? Juist. We wensen hem, juf Ils en juf Stephanie een mooie en veilige rit.
Toch nog even zeggen dat het altijd bijzonder is om ’s ochtends vroeg aan te komen op de Grote Markt. Al wie hier is, is hier met hetzelfde doel en dat is niet alleen geld inzamelen voor het kankeronderzoek maar ook om eer te betonen aan al wie met kanker te maken kreeg. De meeste fietsers, ook van ons team, rijden met iemand bijzonder in gedachten: een ouder, familielid, een vriend, een collega. En dat voel je, ook al wordt er hier veel gelachen, er heerst vooral een sfeer van samenhorigheid.
Die samenhorigheid en humor zijn ook goed te voelen bij de wegkapiteins. Toen ik Dirk, de buddy en chef-wegkapitein van meester Bart proficiat wenste, antwoordde hij ad rem: “Omdat ik het met Bart 4 dagen kan uithouden”? Meester Bart voelde zich kiplekker vanochtend, hij begint aan zijn vijfde rit vandaag (en zorgde trouwens alle dagen al voor vestimentaire schoonheid, het mag gezegd).

Na de kletsnatte aankomst gisteren gelukkig een droog vertrek vandaag. Een frisse wind blies directeur Geert en meester Bart wakker, dat was ook nodig want beiden hadden niet een echt een goede nacht gehad. Meester Bart had als tegenreactie op de kou van gisteren erg gezweet vannacht maar stond als altijd met de glimlach te popelen om aan de rit te beginnen. Voor directeur Geert was de dag iets te vroeg begonnen, om 4u werd hij gewekt door een berichtje van een iets te enthousiaste supporter.
Meester Bart begeleidt vandaag het groene peloton, dat 24 km per uur rijdt. Om 7 u zette die groep zich al in beweging, waarna het de beurt was aan het blauwe peloton met directeur Geert. Die was zo attent was om er met zijn knalgeel fluo vestje voor te zorgen dat we hem makkelijk konden herkennen. Na de vestimentaire lelijkheid aan de start gisteren en vandaag rekenen we op meester Raoul om dat morgenochtend goed te maken :). En op juf Hilde en juf Anneke die vandaag de middagrit voor hun rekening nemen.