Vandaag fietsen meester Raoul en meester Paul de volle 250 km, daar doen we nu al onze hoed voor af. Meester Paul neemt immers de rit van de geblesseerde meester Stein (alias de schone slaper, die nog in zijn bed lag te ronken 🙂 ) over. Ook meester Bart was aan de start, bij hem zal de teller vanavond op 750 km staan. De juffen op post waren druk plannen aan het smeden, waarbij het woord ‘vetmesten’ al eens viel, je bent verwittigd meester Bart!

Vanochtend werd ook duidelijk wie een zeer sterke kandidaat is voor de vestimentaire prijs dit jaar. Het zal een straffe man of vrouw moeten zijn die meester Paul nog van zijn troon kan stoten. Zijn outfit was immers was immers tot in de kleinste details ‘af’. Wie opnieuw de prijs voor de schoonste kousen gaat krijgen, is ook reeds duidelijk 🙂 .

De sfeer is zo bijzonder tijdens deze vierdaagse. Al wie fietst of komt supporteren doet dat wel voor iemand in het bijzonder. Je geraakt spontaan aan de praat, geeft elkaar een schouderklopje. Vanochtend stond ik naast een jonge vrouw, wiens zus 1000 km solo fietste. Morgen op moederdag fietsen ze samen als eerbetoon aan hun mama. Ik sprak ook met een collega van de Anker, die haar zus vorig jaar verloor aan borstkanker. De vriendenclub richtte voor Griet, die huisarts was in Hombeek de ‘Grietsers’ op en fietsen met twee teams.

 

Nog even een pluim voor de wegkapiteins ook. Een bijzondere madam is Veronique, die vandaag met haar man Rudy de Bie aan de start stond. Zij help iedereen die het moeilijk heeft onderweg er met de glimlach door. Niet dat het nodig zal zijn, maar meester Paul en meester Raoul zijn in goede handen.