Meester Raoul en zoon Xander (waardige vervanger van de geblesseerde meester Stein) werden vanochtend uitgewuifd door een grote schare fans, waaronder ook Marie en Lisanne en enkele ouders. Meester Raoul die tot nu op 1 stond in de vestimentaire top 3 van de voorbije jaren, verscheen op het appel met roze sokken. Daar schrokken we wel even van en eerlijk gezegd weten we nog altijd niet zo goed wat we er van moeten denken :). Of hij zijn plaats zal kunnen behouden, is nog onzeker op dit moment. Misschien wordt meester Bart wel de nieuwe nr 1. Dat is hij alvast als het op fietsen aankomt. Met slechts een 5 tal uurtje slaap (het snurken van één van zijn kamergenoten deed naar het schijnt zelfs een decibelmeter tilt slaan) stond hij vandaag al weer te trappelen om aan zijn twee ritten als wegkapitein te beginnen.

Zo een ochtend op de Grote Markt is al even bijzonder als de avondaankomst. Ook hier hoor je aangrijpende verhalen van deelnemers die vertellen over diegenen waarvoor ze rijden. En er zijn de fietsers die met de ziekte nog maar net achter de rug boven zichzelf uitstijgen om anderen een hart onder de riem te steken.  Verdriet en vreugde liggen hier dicht bij elkaar maar vooral de kracht en hoop zijn voelbaar bij al wie zich hier inzet of komt steunen.

Wat een hitte! Juf Katja en juf Wenke lossen meester Raoul en Xander af in (G)Ingelgem.

Dikke chapeau voor juf Katja en juf Wenke, die in een loodzware hitte moesten fietsen. We waren met veel om hen op te wachten toen ze een dik uur later dan gepland onder een geweldig gejuich aankwamen op de Grote Markt. Het peloton had een paar keer halte moeten houden om de fietsers die zich niet goed voelden even op adem te laten komen. Ook juf Katja werd even onwel tijdens de rit maar door de goede zorgen van juf Wenke en de crew kon ze even later weer op de fiets. En bij aankomst zagen haar al weer met een grote glimlach van de fiets en over de nadar stappen. Ook juf Wenke leverde een mega prestatie!

 

Een uurtje eerder was meester Bart aangekomen, nog in volle form. Hij kan gelukkig heel goed tegen de hitte en had vooral grote honger.

Meester Raoul stond al weer vol energie te popelen om aan zijn tweede rit te beginnen. Hij zorgde meteen ook weer voor de nodige hilariteit door zijn vestje met lange mouwen aan te trekken en terwijl met een ernstig gezicht “op zijn Raouls te zeggen”: “Ja, het wordt toch wat fris”.

Benieuwd met welke sokken hij morgen aan de start zal verschijnen.