Klokslag 8 u 15 stond het volledige fietsteam én het supportteam gisterochtend vertrekkensklaar aan de schoolpoort. En er werd al duchtig gegrapt vooraleer er werd getrapt. Het was het begin van een zonovergoten fietstocht langs een prachtig parcours, uitgestippeld door meester Bart. Na 45 km wachtte ons supportteam ons op in Vlassenbroek voor een korte stop. En het mag gezegd, zelfs de professionele renners worden niet zo in de watten gelegd. Wat een onthaal! De jasjes gingen uit en de zonnecrème werd bovengehaald. Daarna zetten we koers richting Oosterzele, aan de voet van de  prachtige Zwalmstreek. Rond kilometer 70 legde juf Els de klikpedalendoopproef af, door weinig elegant tegen de (gras)vlakte te gaan. In taverne Evora (een aanrader) werd de innerlijke mens versterkt. Daarna ging de rit naar de bakermat van het Belgische wielrennen, pal in de Vlaamse Ardennen: het Centrum Ronde Van Vlaanderen in Oudenaarde. Daar hielden we nog een korte stop om tenslotte de eindspurt dalend in te zetten richting Kortrijk. De teller stond bij aankomst op 140 km. Iedereen verdient een eervolle vermelding voor de geleverde inspanning maar enkelen verdienen toch een speciale pluim: onze persoonlijke megafoon: Juf Katelijne die ons steeds even enthousiast bleef verwittigen voor obstakels, meester Raoul die net iets meer meters aflegde dan de rest van ons peloton 🙂  (aan wie dat lag, daar spreken we ons niet over uit), de juffen die gans de rit (en ook nog nadien) genoeg adem hadden om te tateren en te schateren 🙂 , de fietsers die degenen die het even moeilijk hadden een letterlijk of figuurlijk in de rug gaven, meester Paul en juf Wenke die afwisselend de achterhoede vormden  en tot slot meester Bart die ons in toom wist te houden en oog had voor iedere fietser. Maar de prijs van de dag gaat toch naar ons prachtig uitgedoste supportteam, dat ons telkens weer een boost gaf en ook zorgde voor bijzonder onthaal in het hotel. Juf Karina en juf Wendy stopten ons vol met gezond lekkers. Juf Anneke, van geen kleintje vervaard, reed met de camionette van meester Jonathan en zorgde voor de bijzondere outfit van onze supporters. Heel fijn was het dat ook meester Stijn, die jammer genoeg niet kan mee fietsen wegens een blessure, fotograaf van dienst was. Na een fijne finissage kropen we moe maar tevreden in ons heerlijke hotelbed. Vanochtend wachtte ons een geweldig ontbijt, waarna de fietsen werden ingeladen en we huiswaarts keerden , op vier wielen deze keer. Onze ploegkapitein liet zich natuurlijk kennen en deed de tocht nog eens over op de fiets.