Weer of geen weer, wind of geen wind,  in het buitenland of langs Vlaanderens wegen, overal kwam je wel een Zonnebergen fietser of fiets-ster tegen. Alleen, in kleine of grote groep: er werd serieus wat afgetrapt tijdens de paasvakantie. De kilometertellers beginnen afstanden van 50, 60, 70, 80 km aan te duiden. Sommigen rijden al geroutineerd met klikpedalen, anderen gaan daar mee beginnen en nog anderen gaan er helemaal niet aan beginnen.

Enkele eervolle vermeldingen, te beginnen met directeur Geert, die er in slaagde om de enige mistige dag uit te kiezen om te  gaan fietsen. Dan was er nog meester Jonathan, die de prijs voor de zichtbaarheid krijgt. Een bijzondere eervolle vermelding gaat naar meester Paul, die tussen het in- en uitpakken, poetsen en verslepen toch de tijd vond om de nodige kilometers te doen. Er was ook een trio dat bij km 70 en de wind tegen nog genoeg adem had om spontaan het lied: “Hoe sterk is de eenzame fietser?” aan te heffen. En tot slot nog een kleine quiz: wie  is vastbesloten om de rit met de mountainbike te rijden en wiens edele achterste heeft nog steeds geen fietszadel gezien?

Wordt vervolgd.