Mechelen – Torhout
Directeur Geert
Torhout – Mechelen
Meester Raoul
Slotshow vanaf 17u
door raouldevos 1 reactie
door raouldevos 1 reactie
door raouldevos 1 reactie
door Els Een reactie plaatsen
De ochtendzon was er al toen juf Wenke met een grote glimlach aan de eerste rit begon. Ze was er niet alleen. Vroege vogels Karina, Linda en Raoul waren er om haar succes te wensen en uit te wuiven. Ook in Walem waren er supporters op het appél en in Rumst was juf Britt op post. Voor juf Wenke wordt het een bijzondere dag. Niet alleen fietst ze voor de eerste keer mee, ze fietst met een speciaal iemand in haar hart.
Vrijdagnamiddag 16 april 2016 is mijn zeer goede vriendin Samira overleden na een zware strijd tegen kanker. Ik was er kapot van…Van Walem ben ik ’s anderendaags met mijn collega’s naar Genk gefietst…122 km stond op de teller toen we arriveerden. Bergop heb ik zwaar afgezien…ik heb gevloekt op de hellingsgraad en op mijn oh zo slechte fysieke conditie terwijl ik vanbinnen stilletjes huilde om het verlies van een véél te jonge prachtvrouw… maar ik heb doorgezet, net omdat Samira dat ook altijd deed! Bergaf heb ik gelachen en herinneringen opgehaald aan die altijd zo vrolijke en optimistische vriendin…ik genoot van de wind en de zon in mijn gezicht en zag haar lachende snoet voor mijn ogen. Ze heeft een bikkelharde strijd geleverd, maar het monster in haar hoofd was te sterk. We hebben getracht om op een waardige manier afscheid te nemen en we hebben haar losgelaten en gezegd dat ze mocht gaan rusten nu…dat ze de rust dubbel en dik had verdiend…ook al riep een stem in ons binnenste heel luid: We willen je niet kwijt! Samira waakt nu over ons allen. Ze zag alle mensen héél erg graag…en dat toonde ze ook! Op 5, 6, 7 en 8 mei rijden we met 10 collega’s opnieuw, 125 km per persoon…in de hoop dat we met ons sponsorgeld een steentje kunnen bijdragen aan de smerige ziekte die het leven van velen kapot maakt…ik ben alleszins supergemotiveerd nu. Samirake het ga je goed hierboven, bedankt dat ik je mocht kennen…bedankt voor de leuke herinneringen…bedankt dat jij me leerde dat je nooit of nooit mag opgeven…dat je altijd moet lachen en vooral moet genieten van de kleine dingen in het leven! xxx