Lieve collega’s,

Ik heb in mijn eigen behandelingsperiode nogal wat mensen met kanker leren kennen, soms van heel dichtbij en op een intense manier. Er heerst een ongelooflijke samenhorigheid, een gevoel van verbondenheid en solidariteit onder al wie door de ziekte getroffen wordt. Hoe verdrietig ook, sommige van de meest waardevolle momenten in mijn leven zijn degene die ik doorgebracht heb met mensen die dicht bij de dood stonden. Zoals Thé Lau het ergens zei, alle ‘bullshit’ valt meteen weg, alleen wat echt is blijft. Van een aantal heel mooie mensen heb ik afscheid moeten nemen. Dat was hartverscheurend. Maar wat me telkens opnieuw trof, was die ongelooflijke kracht, die vechtlust, dat positivisme, die hoop, dat doorzettingsvermogen en die bezorgdheid voor de mensen om hen heen. Die eigenschappen heb ik de afgelopen dagen ook bij jullie gezien. Wat jullie gedaan hebben, met diezelfde betrokkenheid en vechtlust als degene die ik zag bij mensen met kanker heeft me ontroerd maar ook heel blij gemaakt. Ik weet dat jullie, behalve voor het goede doel, ook bijna allemaal voor iemand in het bijzonder gereden hebben. Geloof me als ik zeg dat er geen mooier eerbetoon is aan hen die gevochten hebben tegen de ziekte of nog vechten. Wat jullie gedaan hebben en dat geldt ook voor al degenen die gesteund hebben op allerlei manieren, heeft mensen dichter bij elkaar gebracht. Ook in ons team is de warmte en samenhorigheid nog groter geworden. En dat is waar het uiteindelijk om draait in het leven. Dikke merci.
Juf Els