Jammer genoeg goot het pijpenstelen bij de aankomst vanavond. Na een rit van 250 km kwam een verkleumde meester Bart binnen, opgewacht door zijn broers, vader en enkele collega’s. Bart had heel wat fietsers moeten depanneren en in zijn peloton waren ook wat valpartijen geweest, gelukkig zonder erg. Chapeau Bart. Even later zagen we meester Stijn aankomen, gekleed in een shirtje met korte mouwen (die jeugd toch he). Dat zicht maakte meteen het moederlijke instinct bij de vrouwelijke collega’s wakker, wat leidde tot kreten ‘o, ge hebt toch kou gehad zeker en ocharme, hadde gij geen vestje bij…’. Het fietsen was heel vlot gegaan vertelde Stein en de rit was veel minder zwaar dan de voorbereidende fietstocht met de collega’s naar zee. Volgend jaar zou hij wel met handschoenen rijden. Uit die laatste boodschap onthouden we twee dingen. 1. Collega’s, doe uw handschoenen aan de volgende dagen. 2. We doen volgend jaar terug mee :).
Proficiat Stein en dank aan Elise voor het supporteren en aan de mama van Elise voor de foto van meester Stijn en zijn harem.